Τι ξέχασαν να πάρουν μαζί τους τα παιδάκια;

Συλλυπητήριες ευχές

Πληροφορηθήκαμε σήμερα την απώλεια του κυρ Μιχάλη Λαδά, του αγαπημένου πατέρα του συμμαθητή μας Γιάννη.

Ολοι οι συμμαθητές και φίλοι από την τάξη μας σου στέλνουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια. Γνωρίζαμε το σεβασμό και την αγάπη που έτρεφες στο πρόσωπο του και αντιλαμβανόμαστε την οδύνη της απώλειας του πατέρα σου. Το κενό που αφήνει θα είναι δυσαναπλήρωτο.

Στην οικογένεια σου και σε σένα φίλε μας σου ευχόμαστε να είσαστε πάντα καλά  να τον θυμόσαστε πάντα με τις όμορφες αναμνήσεις που μας φέρνει η θύμιση των αγαπημένων μας γονιών, των ανθρώπων που στάθηκαν δίπλα μας στους δύσκολους καιρούς μας.

Η κηδεία θα γίνει στο Νεκροταφείο της Δάφνης αύριο Τετάρτη 26/9/2012, στις 5 το απόγευμα.

 

Τι φοράνε τα παλληκάρια;

 

 

Ραντεβού στην Ζάκυνθο!!

Παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις για το καλοκαίρι οι επαφές συνεχίζονται ανάμεσα στα παιδιά του 6ου..

Βασίλη χάσαμε!!

Το μήνυμα των εκλογών...

Ο λαός λοιπόν μίλησε έτσι όπως ξέρει πάντα να μιλάει, σαν την πυθία. Την ερμηνεία του χρησμού ανέλαβαν τα επιμέρους ιερατεία όπως το εθιμικό δίκαιο ορίζει. Έτσι λοιπόν ο καθένας ανάλογα με τον θεό που πιστεύει δέχεται και την ερμηνεία που προσιδιάζει στο δικό του δόγμα, άλλωστε οι χρησμοί της πυθίας δέχονταν πάντα περισσότερες από μία ερμηνείες, για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Οι εκλογές που πέρασαν δημιούργησαν μια προχωρημένη «κύηση» η οποία κοιλοπονάει και οσονούπω θα φέρει στον κόσμο, στον λαό στον πραγματικό γονέα, το ποθητό τέκνο, την κυβέρνηση για την οποία έγινε τόση μεγάλη φασαρία μήνες τώρα.

Είδαμε πολλά ακούσαμε περισσότερα δοκιμάστηκαν φιλίες δοκιμάστηκαν δεσμοί, δοκιμάστηκαν μερικά περίφημα κεμπάπ στου Σάββα στην πλατεία ενόσω κάποιος εκ των υποψηφίων κυβερνητών μας χάλαγε τον κόσμο εκεί πιο κάτω υποσχόμενος ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας, και πολλών άλλων, ταλαιπωρήθηκαν κάμποσο τα ΑΤΜ στις τράπεζες από επιδρομές καλά πληροφορημένων συμπολιτών μας ειδικά τις τελευταίες ημέρες από τα απόκρυφα γκάλοπ των έγκυρων διαμορφωτών της κοινής γνώμης.

Ο πολύς ο κόσμος μπερδεμένος ανάμεσα στην κορυφαία επιλογή στο κορυφαίο ερώτημα που μας βασανίζει και μας ταλαιπωρεί τα τελευταία διακόσια χρόνια και ακόμα δεν έχει πάρει απάντηση, που ανήκουμε ρε γαμώτο, στην Ανατολή, στη Δύση, στα υπόλοιπα σημεία του ορίζοντα στους Έλληνες ,στους Χριστιανούς. Βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είμαστε έθνος ανάδελφο κατά τη σοφή ρήση σπουδαίου σύγχρονου ανδρός, και θα πρόσθετα ότι αυτό συνέβη μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου τότε που με την βία των κανονιών των Ευρωπαίων αποκοπήκαμε από την μέχρι τότε μεγάλη μας προστάτιδα και αδελφή, την Οθωμανική αυτοκρατορία που στο βάθος ποτέ δεν την ξεχάσαμε. Και είναι φανεροί οι βαθύτατοι πολιτιστικοί, κοινωνικοί και οικονομικοί δεσμοί με την Οθωμανική πολιτεία και το Οθωμανικό πνεύμα που εκφράζονται με το τρίπτυχο που ακολούθησε τον ελεύθερο βίο μας και μας προσδιόρισε: «ρουσφέτι» «χαράτσι» «μπαξίσι».  Τον δε τελευταίο καιρό η τηλεοπτική εισβολή των εξαιρετικών σειρών της γείτονος και φίλης χώρας προετοιμάζουν την πολιτιστική και όχι μόνο προσέγγιση. Κάτι επίσης ακούσθηκε και για την Ευρώπη η οποία απ’ ότι οι διάφοροι ερμηνευτές της επιθυμίας του λαού μας, μας μετέφεραν στην πλατεία όπου περπατούσαμε μετά την μπύρα στου Γιώργου, είναι ένα σύνολο κρατών που μας πολεμούν μας έχουν κατακτήσει και θέλουν το κακό μας, γι αυτό και μείς πρέπει να αντισταθούμε, και να ψάξουμε για συμμάχους τριγύρω μας, που πρόθυμα θα θυσιαστούν για πάρτη μας, μιάς και είμαστε αδικημένοι, καταπιεσμένοι, προδομένοι και πολλά ακόμη πονεσιάρικα.

Όμως το γνήσιο για μια ακόμη φορά μήνυμα που βγήκε απ’ τις εκλογές τις φετινές και επαλήθευσε πλήρως την ρύση παλαιού πρωθυπουργού  που ξεχώριζε για την ευφυΐα του και την αυθεντική γνώση του λαϊκού ένστικτου, ήταν πως δεν χαλάς ποτέ τα μπάνια του λαού για να κάνεις εκλογές. Αυτό φάνηκε περίτρανα από τους 4 στους 10 συμπολίτες μας που προτίμησαν τις παραλίες.

Έξω από τα αστεία και τα περισπούδαστα που μόλις διαβάσατε ευχή όλων μας είναι να αποφασίσει  επιτέλους η πολιτική τάξη να δουλέψει για την πατρίδα και τον κόσμο της γιατί τα πράγματα δεν πάνε άλλο. Ας πούνε ότι συμβαίνει με το όνομά του κι ας αρχίσουν να σβήνουν μια μία τις λέξεις κλειδιά που μας κρατάνε ενωμένους με το Οθωμανικό μας παρελθόν, κι ίσως τότε αποφασίσουμε πιο νηφάλια και με πιο καθαρή σκέψη πια σχέση έχουμε ή θέλουμε να έχουμε ή να αποφασίσουμε να έχουμε με την Ευρώπη, πριν χρειαστεί να ξαναπηγαίνουμε με διαβατήριο, και να έρχονται οι τουρίστες με τον ίδιο τρόπο.         

α.λ.

Οι εκλογές και τα μπάνια των συμμαθητών..

Τελικά φαίνεται ότι περιορίζεται ο αριθμός των συμμαθητών που συνεχίζουν εργαζόμενοι, αν κρίνω από την ευρεία διασπορά πολλών από μας ανά την επικράτεια (διάβαζε εξοχικά), όπου σπαταλούν ανέμελα τη δύσκολη χρονιά που διατρέχουμε, μεταξύ κρασιού και ψαριών. Καλά να πάθουμε εμείς οι υπόλοιποι..

Η τελευταία (;) πράξη των πολιτικών μας εξελίξεων που βρίσκεται επί θύραις, θα σηματοδοτήσει την έξοδο από το λαβύρινθο, ή θα οδηγήσει βαθύτερα σ’ αυτόν; Απ’ τη Δευτέρα και ύστερα θα δούμε πόσο το κουβάρι, ο μίτος ντε της Αριάδνης, θα ξετυλιχθεί ή θα παραμείνει μπερδεμένος, Κυριακή κοντή γιορτή…

Στα καθ’ υμάς τώρα. Όσοι έχουμε ακόμη αισιοδοξία και απ’ ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, η τάξη μας πάντα διέθετε το χάρισμα αυτό, πιστεύουμε ότι όλα θα πάνε καλά έστω κι αν ζοριστούμε, οφείλουμε να πιστέψουμε στη σοφή επιλογή, του σοφού λαού, στη σοφία του οποίου κάθε τέσσερα χρόνια, ίσως και λιγότερα, έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας.

Σε κάθε περίπτωση η Δευτέρα θα είναι μια τελείως διαφορετική ημέρα από την οποία θα αρχίσει η σύνθεση των μελλούμενων, και μακάρι να είναι για το ευρύτερο καλό.

Οι Πελοποννήσιοι συμμαθητές έχουν οργανωθεί με τρόπο εξαιρετικό. Έχουν τα αμπέλια τους τα κρασιά τους τα οπωροκηπευτικά τους και δημιουργούν συνθήκες αυτάρκειας. Με τη δημιουργία των εθνικών οδών που έχουν αναλάβει να φτιάξουν, νομίζω θα έχουν την δυνατότητα να βρίσκονται στο σωστό χρόνο στις σωστές τοποθεσίες. Στους Πελοποννησίους συγκαταλέγονται και οι Πατρινοί, και οι «Φοίνικες» και όχι μόνο οι Καλαματιανοί, για να μην ξεχνιόμαστε.

Ο Ζακυνθινός μας συμμαθητής φέτος δεν πρέπει να τη γλιτώσει, θα πρέπει να οργανώσουμε εκστρατεία.

Οι Ηπειρώτες μας νομίζω καλά πορεύονται παρά την λίμνη και περιμένουμε να γίνει κανένα επιστημονικό συνέδριο για να τους συναντήσουμε.

Ο Μακεδόνας συνεχίζει σκληρά εργαζόμενος και θα πρέπει να του υπενθυμίσουμε πως η πολύ δουλειά είναι υγεία..

Από Κρήτη δεν μαθαίνουμε νέα.

Οι συμμαθητές στην αλλοδαπή φαίνονται αρκετά προβληματισμένοι με όσα γίνονται στην χώρα που φυτρώνει η φαιδρά πορτοκαλέα, και η σύσταση στο Θόδωρο είναι να παρακολουθεί τα δικά μας για να έχει το know how σαν έρθει η ώρα της Ιταλίας.

Οι Νησιώτες δείχνουν να είναι ευχαριστημένοι, άλλωστε τι τους νοιάζει, στην Ικαρία έχουν το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής.

Και μείναμε εμείς οι ταλαίπωροι του λεκανοπεδίου που γυρίζουμε σκοντάφτοντας ο ένας απάνω στον άλλον, παραζαλισμένοι από τις συγκεντρώσεις, τις ομιλίες, τις υποσχέσεις, τις ληστείες, τα διπλοπαρκαρίσματα, τις σφαλιάρες, τους αλλοδαπούς κάθε φυλής και χρώματος, με τους Αλβανούς επικεφαλής, σαν παλιοσειρές, να γεμίζουν ασφυκτικά το τραμ με προορισμό το Φλοίσβο, το Μπάτη, το Καλαμάκι, το Ζέφυρο, και τον Άλιμο, μυθικές παραλίες των παιδικών μας χρόνων που ξαναβρήκαν την αίγλη τους.

Και μια και τα ξαναλέμε μετά από καιρό καλό είναι να δώσουμε αναφορά για τις καλοκαιρινές μας διακοπές μήπως και βρεθούμε, όσο αισιόδοξο και να ακούγεται, «καλοκαιρινές διακοπές σε καιρό κρίσης». Τέλος ας θυμηθούμε την Καραγιώργη, ας σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι  και ας τραγουδήσουμε σε ιαμβικό ρυθμό «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει..» ας αναφωνήσουμε όλοι μαζί, «ζήτω το έθνος», κι ας συνεχίσουμε αισιόδοξα..

Καλό «βόλι» μεθαύριο κι ότι ψηφίσουμε αυτό θα προκύψει..

Α.Λ.

Τότε δεν γινόντουσαν εκλογές..

Αρχείο Β.Αγγελόπουλου

Χρόνια Πολλά...

Αντωνόπουλος Κωνσταντίνος (Τοοοόνης)
Καλόσσακας Κωνσταντίνος
Κωνσταντόπουλος Κωνσταντίνος
Κουρέλης Κωνσταντίνος
Μούτσιος Κωνσταντίνος
Νταλαχάνης Κωνσταντίνος
Σφέτσος Κωνσταντίνος

Παπαγιαννίδης Κώστας, κανείς μας δεν πρόκειται ποτέ να σε ξεχάσει, ήσουν είσαι και θα είσαι πάντα ανάμεσα μας.
Ελένη Παπαγιαννίδη χρόνια πολλά σε σένα και φιλιά από όλους μας στα παιδιά.

Πάμε για νέες εκλογές!!!

Ασχετο!!!
Ο "Πορτοκαλής Ηλιος" φιλοξενεί την Πέμπτη Γυμνασίου στην ημερήσια εκδρομή γιά Υδρα, Σπέτσες, εδώ αρκετές δυνάμεις της τάξης, σε αγαστή συνεργασία αρμενίζουν χαρωποί...
Ο Λευτέρης μοιάζει με τον προπονητή της ομάδας....
Αρχείο Β. Αγγελόπουλου

Θέατρο OLVIO

Η Τέχνη θέλει στήριξη και όταν αυτοί που τη υπηρετούν είναι νέοι και ερασιτέχνες, η παρουσία μας τους δίνει ακόμα πιό πολλά εφόδια για το μέλλον τους.
Όλοι μας απο 23- 30 του Μάη στο θέατρο OLVIO Φαλαισίας 7 Γκάζι.

(Συμμετέχουν τα παιδιά του Β. Δημητρόπουλου)

Να πάμε!!

Εκλογές 2012, ζήτω οι εκλογές;

Είμαστε στο αύριο των εκλογών με την άπόφαση του εκλογικού σώματος  νωπή, με τη σοφία που αυτή κουβαλάει διάχυτη, με την εντύπωση ότι εκείνα που μας χωρίζουν είναι μακράν ισχυρότερα εκείνων που μας ενώνουν. Ο χρόνος θα δείξει τι θα προκύψει και όλοι στεκόμαστε με την δέουσα αγωνία μπροστά στις επιλογές των εκλεκτών μας. Ο δικός μας πολιτικός χρόνος φαίνεται να μας προσπερνάει και μάλλον θα πρέπει να συμφιλιωθούμε στην ιδέα πως τα παιδιά μας πια αποφασίζουν για τη ζωή τους. Επιθυμία μας είναι να γίνει ομαλά η μετάβαση αυτή στη νέα πολιτική γενιά που μαζικά βγήκε πιά στο προσκήνιο. Οφείλουμε όλοι να βοηθήσουμε στον κοινό μας τόπο με τρόπο νηφάλιο και ενωτικό.

ΥΓ. Ας δούμε προσεκτικά πως ψήφισαν το Δίστομο και τα Καλάβρυτα..   

Δεν..

Ίσως διαβαστεί ως εγωιστικό, αλλά ανήκω σε εκείνη την ομάδα των ανθρώπων που ΔΕΝ ψήφισαν ποτέ τα κόμματα που έφταιξαν για την σημερινή κατάσταση.
ΔΕΝ διορίστηκα με μέσο, ΔΕΝ διεπλάκην με την εξουσία, ΔΕΝ έχτισα αυθαίρετο, ΔΕΝ λαδώθηκα για οτιδήποτε, ΔΕΝ έπαιξα στο χρηματιστήριο, ΔΕΝ απέκτησα εξουσία και χρήματα αξιοποιώντας ξένες πλάτες, ΔΕΝ έβγαλα μαύρο χρήμα, ΔΕΝ, ΔΕΝ, ΔΕΝ….
Είμαι άγιος; Όχι!
Αξιοπρεπής; Iσως…
Τόσα χρόνια ζούσα και εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, στο περιθώριο παρατηρώντας το πάρτυ που χόρευε η χώρα.
ΔΕΝ λυπάμαι για την κρίση, γιατί αυτή η κρίση μετρά τόσα χρόνια όσα και ο Homo sapiens. Κρίνω πως η κρίση είναι πρωτίστως πολιτισμική και εξ αυτού πολιτική, οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική. Προσπαθώ να δω την κρίση ως ευκαιρία, δηλαδή ως γνώμη, εκτίμηση, αποτίμηση, επιλογή, προτίμηση, δοκιμή δεξιότητας ή δύναμης, άμιλλα, αγώνα, έκβαση, αποτέλεσμα, λύση μιας υπόθεσης.
Για ένα πράγμα λυπάμαι μόνο. Θα την πληρώσουν, όπως πάντα στην ιστορία, αυτοί που δεν φταίνε.
Καλή ψήφο.
Ευ. Σπινθάκης

Συνιστώ θερμώς την ανάγνωση του Θουκυδίδη που μιλά για μια ανάλογη περίοδο στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας.

Εκλογές 2012..

Η πρώτη φορά που ψήφισε η δική μας γενιά ήταν στις πρώτες μετά τη μεταπολίτευση εκλογές. Από τότε πολλές εκλογές έγιναν και μας έδωσαν την ευκαιρία να διαμορφώσουμε την πορεία της πατρίδας μας μέχρι σήμερα. Μέσα στο διάστημα αυτό, πολλοί από εμάς συμμετείχαμε και στην κεντρική πολιτική σκηνή είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο, και ακόμη περισσότεροι συμμετείχαμε ηχηρά με την απουσία μας. Ίσως ζητάγαμε χρόνο για να απολαύσουμε τους καρπούς των αγώνων μας, ίσως πάψαμε να ενδιαφερόμαστε για εκείνα που πιστέψαμε τότε, όπως το περίφημο "ψωμί, παιδεία, ελευθερία", και πιστέψαμε(;) ότι ήρθε ο χρόνος που όλα τα ζητούμενα των χρόνων εκείνων είναι σε καλό δρόμο, και δεν μπορέσαμε να συμμετάσχουμε πιό ενεργά στη διαμόρφωση των πραγμάτων, ή ίσως πιστέψαμε πως ο "αγώνας δικαιώθηκε".

Ήρεμοι και χαλαροί κάναμε σχέδια γιά το αύριο θεωρώντας αυτονόητη την ομαλή εξέλιξη των πραγμάτων, και σχεδιάζαμε να απολαύσουμε τις συντάξεις μας που φάνταζαν αρκετά δελεαστικές πριν από λίγο καιρό, να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που είχαμε να τακτοποιήσουμε τα παιδιά μας σε καλές θέσεις, και με όλα αυτά σαν δεδομένα ζητήσαμε Ολυμπιάδες, τις ακριβοπληρώσαμε και απολαύσαμε το θέαμα, εφόσον είχαμε άφθονο άρτο. Πορευτήκαμε αμέριμνοι, χωρίς κανείς να σκεφτεί, και το σπουδαιότερο χωρίς κανείς να νοιαστεί!! Και ξαφνικά τώρα που κλείνει η περίοδος αυτή για την οποία σαν βασικοί μέτοχοι και φυσικά σαν διαμορφωτές θα πρέπει να δώσουμε πολύ πειστικές απαντήσεις για τις πράξεις και παραλήψεις μας, μοιάζουμε με τις μωρές!! παρθένες, και καθώς κοιτάζει ο ένας τον άλλον αναρωτιόμαστε «τι έγινε ρε παιδιά»;

Η βίαιη αυτή ανατροπή εκείνου που για όλη μας τη ζωή από το 74 που τέλειωσαν οι πρώτοι συμμαθητές το Πανεπιστήμιο, μέχρι σήμερα που αρκετοί από εμάς πέρασαν στη συνταξιοδοτούμενη περίοδο της ζωής τους, θεωρήθηκε δεδομένο, μας βρήκε όχι μόνο τραγικά γυμνούς ιδεολογικά αλλά και ανήμπορους να απολογηθούμε για το μόρφωμα που φτιάξαμε. Τώρα που ο κύκλος που άνοιξε μαζί μας, ο κύκλος της λεγόμενης μεταπολίτευσης, κλείνει τόσο βίαια και τόσο οδυνηρά, μας βρίσκει ανήμπορους να εξηγήσουμε στα παιδιά μας τι έγινε. Και το χειρότερο δεν μπορούμε να ζητήσουμε κατανόηση και παράλληλα να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τα ανεξήγητα.

Σε λίγες ημέρες θα έχουμε τις τελευταίες εκλογές του μεταπολιτευτικού κύκλου, και μαζί με αυτές θα κλείσει μια αντιφατική περίοδος που ξεκίνησε με τα αγνότερα αιτήματα και κατάντησε να δίνει μάχες οπισθοφυλακών για να κρατήσει μια ανύπαρκτη ιδεολογική αξιοπρέπεια, που σαν παρακαταθήκη θα αφήναμε στα παιδιά μας και στην πατρίδα μας εμείς η γενιά του Πολυτεχνείου…

Το σημείωμα αυτό είναι μιά αυτο-κριτική σκέψη που με βασανίζει συνέχεια όταν κουβεντιάζω με τα παιδιά μου, προσπαθώντας να αποφύγω το βλέμμα τους και την έκπληξη και θλίψη που αυτό κρύβει. Και εκείνο που κάνει την όποια προσπάθεια για απάντηση βασανιστική, είναι πως δεν μπορούμε να επικαλεστούμε σαν άλλοθι τη γενιά των δικών μας γονιών, γιατί εκείνοι δεν ντράπηκαν ποτέ να μας κυττάξουν στα μάτια!!!

ΥΓ. 1. Ο συμμαθητής μας Γιώργος Μπράμος θα είναι υποψήφιος βουλευτής στην Α. Αθήνας με τον εκλογικό συνδυασμό Δημοκρατική Αριστερά. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία.

ΥΓ. 2. Οποιος άλλος συμμαθητής είναι υποψήφιος ας το κοινοποιήσει στην σελίδα μας και με τη σειρά μας θα το ανακοινώσουμε.

ΥΓ. 3. Οποιος απ' τους συμμαθητές θέλει να δώσει τις σκέψεις του ας στείλει σημείωμα και θα δημοσιευθεί. 

Α.Λιάπης

Απρίλης 67, η πρώτη μας γνωριμία με το "πουλί"...

Ενα έξοχο βίντεο...

 Οδοιπορικό στη Θεσσαλονίκη..

Είναι δημιουργία του Ευθύμη Ν. Σταυρόπουλου, με έξοχη μουσική, εξαιρετικές εικόνες και κίνηση ενός "road movie" απολαύστετο..... 

Thessaloniki Greece Timelapse... 

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά, χρόνια ευτυχισμένα..

Η ημέρα της Λαμπρής

Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσε
της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
τ' ουρανού σε κανένα από τα μέρη

Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί - μεγάλοι, ετοιμαστείτε
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμαζωχτήτε
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
μπροστά στους Αγίους και φιληθείτε!

Φιληθείτε γλυκά, χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!
γλυκόφωνα, κοιτώντας τες ζωγραφι-
σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες
λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι
από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες
κάθε πρόσωπο λάμπει απ' τ' αγιοκέρι,
όπου κρατούνε οι Χριστιανοί στο χέρι.

Δ.Σολωμός

Απ' το λεύκωμα του 69...

Αρχείο Ντ. Νταλαχάνη

Ο Σταυρός του Νότου..

Ετσι την ονόμασε τη φωτογραφία ο κάτοχός της..

Ο Δικόνιμος μαζεύει βοτσαλάκια;

Αρχείο Ντ. Νταλαχάνη

Ο κύκλος της παραλίας, Κόστα 1969..

Αρχείο Ντ. Νταλαχάνη