Ο Παπαβασιλείου παρένθετος καθηγητής ανάμεσα στα φοβερά Φιλολογικά «τέρατα» που είχαμε ως οδηγούς στην κλασσική μας παιδεία ένα πρόσωπο που αχνά θυμάμαι. Δεν πρέπει να μας είχε για ολόκληρο χρόνο και ίσως αντικαθιστούσε καθηγητές που είχαμε μονιμότερα ίσως μας έκανε Ιστορία. Εμφατικός στους χαρακτηρισμούς του είχε μείνει στη μνήμη μας με την φοβερή περιγραφή που έκανε για τον πόλεμο. Ως στρατιώτης ταξίδευε στο μέτωπο με το τραίνο και όταν το τραίνο δέχτηκε επίθεση από αέρος ο μηχανοδηγός έκανε περίπλοκους ελιγμούς για να αποφύγει τα αεροπλάνα και τα κατάφερε θαυμάσια. Εκείνο που δεν καταφέραμε να μάθουμε μέχρι σήμερα είναι αν τα εννοούσε όλα αυτά που μας άφησαν ξερούς ή μας κορόιδευε παίρνοντας θριαμβευτική ρεβάνς για όλους τους καθηγητές που μέχρι τότε δέχονταν αμείλικτη την κοροϊδία από τους μαθητές των γυμνασίων.
Θα νομίζει κανείς ότι τους καθηγητές μας τους θυμόμαστε μόνο από τα διάφορα ευτράπελα που τους συνδέουν με τη μνήμη μας, διερωτώμαι πολλές φορές γιατί δεν θυμόμαστε κάτι πιο σημαντικό πιο ουσιαστικό από κείνους και όχι τα γραφικά.
Α.Λ (pt33)
Θα νομίζει κανείς ότι τους καθηγητές μας τους θυμόμαστε μόνο από τα διάφορα ευτράπελα που τους συνδέουν με τη μνήμη μας, διερωτώμαι πολλές φορές γιατί δεν θυμόμαστε κάτι πιο σημαντικό πιο ουσιαστικό από κείνους και όχι τα γραφικά.
