Χρόνια Πολλά...

Αντωνόπουλος Κωνσταντίνος (Τοοοόνης)
Καλόσσακας Κωνσταντίνος
Κωνσταντόπουλος Κωνσταντίνος
Κουρέλης Κωνσταντίνος
Μούτσιος Κωνσταντίνος
Νταλαχάνης Κωνσταντίνος
Σφέτσος Κωνσταντίνος

Παπαγιαννίδης Κώστας, κανείς μας δεν πρόκειται ποτέ να σε ξεχάσει, ήσουν είσαι και θα είσαι πάντα ανάμεσα μας.
Ελένη Παπαγιαννίδη χρόνια πολλά σε σένα και φιλιά από όλους μας στα παιδιά.

Πάμε για νέες εκλογές!!!

Ασχετο!!!
Ο "Πορτοκαλής Ηλιος" φιλοξενεί την Πέμπτη Γυμνασίου στην ημερήσια εκδρομή γιά Υδρα, Σπέτσες, εδώ αρκετές δυνάμεις της τάξης, σε αγαστή συνεργασία αρμενίζουν χαρωποί...
Ο Λευτέρης μοιάζει με τον προπονητή της ομάδας....
Αρχείο Β. Αγγελόπουλου

Θέατρο OLVIO

Η Τέχνη θέλει στήριξη και όταν αυτοί που τη υπηρετούν είναι νέοι και ερασιτέχνες, η παρουσία μας τους δίνει ακόμα πιό πολλά εφόδια για το μέλλον τους.
Όλοι μας απο 23- 30 του Μάη στο θέατρο OLVIO Φαλαισίας 7 Γκάζι.

(Συμμετέχουν τα παιδιά του Β. Δημητρόπουλου)

Να πάμε!!

Εκλογές 2012, ζήτω οι εκλογές;

Είμαστε στο αύριο των εκλογών με την άπόφαση του εκλογικού σώματος  νωπή, με τη σοφία που αυτή κουβαλάει διάχυτη, με την εντύπωση ότι εκείνα που μας χωρίζουν είναι μακράν ισχυρότερα εκείνων που μας ενώνουν. Ο χρόνος θα δείξει τι θα προκύψει και όλοι στεκόμαστε με την δέουσα αγωνία μπροστά στις επιλογές των εκλεκτών μας. Ο δικός μας πολιτικός χρόνος φαίνεται να μας προσπερνάει και μάλλον θα πρέπει να συμφιλιωθούμε στην ιδέα πως τα παιδιά μας πια αποφασίζουν για τη ζωή τους. Επιθυμία μας είναι να γίνει ομαλά η μετάβαση αυτή στη νέα πολιτική γενιά που μαζικά βγήκε πιά στο προσκήνιο. Οφείλουμε όλοι να βοηθήσουμε στον κοινό μας τόπο με τρόπο νηφάλιο και ενωτικό.

ΥΓ. Ας δούμε προσεκτικά πως ψήφισαν το Δίστομο και τα Καλάβρυτα..   

Δεν..

Ίσως διαβαστεί ως εγωιστικό, αλλά ανήκω σε εκείνη την ομάδα των ανθρώπων που ΔΕΝ ψήφισαν ποτέ τα κόμματα που έφταιξαν για την σημερινή κατάσταση.
ΔΕΝ διορίστηκα με μέσο, ΔΕΝ διεπλάκην με την εξουσία, ΔΕΝ έχτισα αυθαίρετο, ΔΕΝ λαδώθηκα για οτιδήποτε, ΔΕΝ έπαιξα στο χρηματιστήριο, ΔΕΝ απέκτησα εξουσία και χρήματα αξιοποιώντας ξένες πλάτες, ΔΕΝ έβγαλα μαύρο χρήμα, ΔΕΝ, ΔΕΝ, ΔΕΝ….
Είμαι άγιος; Όχι!
Αξιοπρεπής; Iσως…
Τόσα χρόνια ζούσα και εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, στο περιθώριο παρατηρώντας το πάρτυ που χόρευε η χώρα.
ΔΕΝ λυπάμαι για την κρίση, γιατί αυτή η κρίση μετρά τόσα χρόνια όσα και ο Homo sapiens. Κρίνω πως η κρίση είναι πρωτίστως πολιτισμική και εξ αυτού πολιτική, οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική. Προσπαθώ να δω την κρίση ως ευκαιρία, δηλαδή ως γνώμη, εκτίμηση, αποτίμηση, επιλογή, προτίμηση, δοκιμή δεξιότητας ή δύναμης, άμιλλα, αγώνα, έκβαση, αποτέλεσμα, λύση μιας υπόθεσης.
Για ένα πράγμα λυπάμαι μόνο. Θα την πληρώσουν, όπως πάντα στην ιστορία, αυτοί που δεν φταίνε.
Καλή ψήφο.
Ευ. Σπινθάκης

Συνιστώ θερμώς την ανάγνωση του Θουκυδίδη που μιλά για μια ανάλογη περίοδο στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας.

Εκλογές 2012..

Η πρώτη φορά που ψήφισε η δική μας γενιά ήταν στις πρώτες μετά τη μεταπολίτευση εκλογές. Από τότε πολλές εκλογές έγιναν και μας έδωσαν την ευκαιρία να διαμορφώσουμε την πορεία της πατρίδας μας μέχρι σήμερα. Μέσα στο διάστημα αυτό, πολλοί από εμάς συμμετείχαμε και στην κεντρική πολιτική σκηνή είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο, και ακόμη περισσότεροι συμμετείχαμε ηχηρά με την απουσία μας. Ίσως ζητάγαμε χρόνο για να απολαύσουμε τους καρπούς των αγώνων μας, ίσως πάψαμε να ενδιαφερόμαστε για εκείνα που πιστέψαμε τότε, όπως το περίφημο "ψωμί, παιδεία, ελευθερία", και πιστέψαμε(;) ότι ήρθε ο χρόνος που όλα τα ζητούμενα των χρόνων εκείνων είναι σε καλό δρόμο, και δεν μπορέσαμε να συμμετάσχουμε πιό ενεργά στη διαμόρφωση των πραγμάτων, ή ίσως πιστέψαμε πως ο "αγώνας δικαιώθηκε".

Ήρεμοι και χαλαροί κάναμε σχέδια γιά το αύριο θεωρώντας αυτονόητη την ομαλή εξέλιξη των πραγμάτων, και σχεδιάζαμε να απολαύσουμε τις συντάξεις μας που φάνταζαν αρκετά δελεαστικές πριν από λίγο καιρό, να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που είχαμε να τακτοποιήσουμε τα παιδιά μας σε καλές θέσεις, και με όλα αυτά σαν δεδομένα ζητήσαμε Ολυμπιάδες, τις ακριβοπληρώσαμε και απολαύσαμε το θέαμα, εφόσον είχαμε άφθονο άρτο. Πορευτήκαμε αμέριμνοι, χωρίς κανείς να σκεφτεί, και το σπουδαιότερο χωρίς κανείς να νοιαστεί!! Και ξαφνικά τώρα που κλείνει η περίοδος αυτή για την οποία σαν βασικοί μέτοχοι και φυσικά σαν διαμορφωτές θα πρέπει να δώσουμε πολύ πειστικές απαντήσεις για τις πράξεις και παραλήψεις μας, μοιάζουμε με τις μωρές!! παρθένες, και καθώς κοιτάζει ο ένας τον άλλον αναρωτιόμαστε «τι έγινε ρε παιδιά»;

Η βίαιη αυτή ανατροπή εκείνου που για όλη μας τη ζωή από το 74 που τέλειωσαν οι πρώτοι συμμαθητές το Πανεπιστήμιο, μέχρι σήμερα που αρκετοί από εμάς πέρασαν στη συνταξιοδοτούμενη περίοδο της ζωής τους, θεωρήθηκε δεδομένο, μας βρήκε όχι μόνο τραγικά γυμνούς ιδεολογικά αλλά και ανήμπορους να απολογηθούμε για το μόρφωμα που φτιάξαμε. Τώρα που ο κύκλος που άνοιξε μαζί μας, ο κύκλος της λεγόμενης μεταπολίτευσης, κλείνει τόσο βίαια και τόσο οδυνηρά, μας βρίσκει ανήμπορους να εξηγήσουμε στα παιδιά μας τι έγινε. Και το χειρότερο δεν μπορούμε να ζητήσουμε κατανόηση και παράλληλα να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τα ανεξήγητα.

Σε λίγες ημέρες θα έχουμε τις τελευταίες εκλογές του μεταπολιτευτικού κύκλου, και μαζί με αυτές θα κλείσει μια αντιφατική περίοδος που ξεκίνησε με τα αγνότερα αιτήματα και κατάντησε να δίνει μάχες οπισθοφυλακών για να κρατήσει μια ανύπαρκτη ιδεολογική αξιοπρέπεια, που σαν παρακαταθήκη θα αφήναμε στα παιδιά μας και στην πατρίδα μας εμείς η γενιά του Πολυτεχνείου…

Το σημείωμα αυτό είναι μιά αυτο-κριτική σκέψη που με βασανίζει συνέχεια όταν κουβεντιάζω με τα παιδιά μου, προσπαθώντας να αποφύγω το βλέμμα τους και την έκπληξη και θλίψη που αυτό κρύβει. Και εκείνο που κάνει την όποια προσπάθεια για απάντηση βασανιστική, είναι πως δεν μπορούμε να επικαλεστούμε σαν άλλοθι τη γενιά των δικών μας γονιών, γιατί εκείνοι δεν ντράπηκαν ποτέ να μας κυττάξουν στα μάτια!!!

ΥΓ. 1. Ο συμμαθητής μας Γιώργος Μπράμος θα είναι υποψήφιος βουλευτής στην Α. Αθήνας με τον εκλογικό συνδυασμό Δημοκρατική Αριστερά. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία.

ΥΓ. 2. Οποιος άλλος συμμαθητής είναι υποψήφιος ας το κοινοποιήσει στην σελίδα μας και με τη σειρά μας θα το ανακοινώσουμε.

ΥΓ. 3. Οποιος απ' τους συμμαθητές θέλει να δώσει τις σκέψεις του ας στείλει σημείωμα και θα δημοσιευθεί. 

Α.Λιάπης

Απρίλης 67, η πρώτη μας γνωριμία με το "πουλί"...

Ενα έξοχο βίντεο...

 Οδοιπορικό στη Θεσσαλονίκη..

Είναι δημιουργία του Ευθύμη Ν. Σταυρόπουλου, με έξοχη μουσική, εξαιρετικές εικόνες και κίνηση ενός "road movie" απολαύστετο..... 

Thessaloniki Greece Timelapse... 

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά, χρόνια ευτυχισμένα..

Η ημέρα της Λαμπρής

Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσε
της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
τ' ουρανού σε κανένα από τα μέρη

Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί - μεγάλοι, ετοιμαστείτε
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμαζωχτήτε
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
μπροστά στους Αγίους και φιληθείτε!

Φιληθείτε γλυκά, χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!
γλυκόφωνα, κοιτώντας τες ζωγραφι-
σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες
λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι
από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες
κάθε πρόσωπο λάμπει απ' τ' αγιοκέρι,
όπου κρατούνε οι Χριστιανοί στο χέρι.

Δ.Σολωμός

Απ' το λεύκωμα του 69...

Αρχείο Ντ. Νταλαχάνη

Ο Σταυρός του Νότου..

Ετσι την ονόμασε τη φωτογραφία ο κάτοχός της..

Ο Δικόνιμος μαζεύει βοτσαλάκια;

Αρχείο Ντ. Νταλαχάνη

Ο κύκλος της παραλίας, Κόστα 1969..

Αρχείο Ντ. Νταλαχάνη

Σινέ Άννα της οδού Βουλιαγμένης..

Το Σινέ Άννα ήταν η μοναδική μας διασκέδαση για πολλά χρόνια, εκεί στην αρχή της Βουλίαγμένης. Εκεί περνούσαμε τα καλοκαίρια μας με εισιτήριο 3 δρχ και πασατεμπάκι.

Μασίστας, Ηρακλής, καουμπουμπόικα, Ελβις Πρίσλευ, αλλά και γιασεμιά και νυχτολούλουδα στους τοίχους. Δεν μπορώ να ξεχάσω την ταινία του Δαλιανίδη «Μερικοί το προτιμούν κρύο».

Έχω στενάχωρη καρδιά με τον Ρένα Βλαχοπούλου
 http://www.youtube.com/watch?v=vvD5oreMxSs
Δεν μπόρεσα να βρω φωτογραφία του σινεμά από τότε. Είναι όμως καρφωμένη στην μνήμη μου κάθε γωνιά του.
Ευ. Σπινθάκης

Εφυγε η κα Ελένη Νταλαχάνη..

Εφυγε σήμερα η μητέρα των συμμαθητών μας Ντίνου(έκτο 1970) και Σταύρου Νταλαχάνη(έκτο 1972), η κα Ελένη, πλήρης ημερών έχοντας δεί τα παιδιά της και τα εγγόνια της να έχουν μιά λαμπρή πορεία στη ζωή τους, ευτύχησε δε να δει και δισέγγονο. Στους συμμαθητές μας και τις οικογένειες τους συμπαραστεκόμαστε ολόθερμα. Αύριο το απόγευμα θα την συνοδεύσουν στην τελευταία της κατοικία στην ιδιαίτερη πατρίδα της, Κόκλα Μεσσηνίας, δίπλα στον κο Αριστείδη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει.

Μαθητές κανόνια..

Στην Υδρα 1969

Αρχείο Β. Αγγελόπουλου

Ομιλία Κ. Νταλαχάνη στο Πάντειο, για τα 10 χρόνια λειτουργίας του Ε.Κ.Ε.Π.Ε.Κ.

 Πάνε 10 χρόνια  πια που καθόμουνα στην παραλία με ένα φίλο και με προσκάλεσε να πάμε ταξίδι τον  γύρο του κόσμου.
Στην αρχή το είδα με επιφύλαξη , τι θέλω τώρα εγώ είπα μέσα μου να τρέχω εκεί κάτω, δεν κάθομαι στην ηρεμία μου ; Το σκέφτηκα και το κουβέντιασα με κάποιο δικό μου άτομο . Μόλις τα άκουσε, τρελός είσαι μου λέει , ξεκίνα κι εγώ θα περιμένω να  με ταξιδεύεις κι εμένα  μαζί σου.
 Έτσι με καπετάνιο και καθοδηγητή μας τον Γρηγόρη τον Τσάλτα και  ναύτες, εμάς, μπαρκάραμε  Ταξιδέψαμε μέχρι τη  Γη του Πυρός, τις παραλίες της Κόπα Καμπάνα , περιπλανηθήκαμε μέσα στα δάση του Αμαζονίου  , σκαρφαλώσαμε στις Άνδεις , βουτήξαμε στα ονειρικά νερά της Καραϊβικής και του Ακαπούλκο , αφουγκραστήκαμε τον καημό των ινδιάνων του Περού , της Χιλής , του Αμαζονίου , του Μεξικού . Κλάψαμε μαζί τους γιατί κάποιοι χιλιάδες μίλια μακριά , θέλοντας το καλό τους , τους στέρησαν το δικαίωμα να ζήσουν στη γη των προγόνων τους , με τον τρόπο που τους δίδαξαν οι πατεράδες τους.  Ήθελαν λέει να τους εκπολιτίσουν και μαζεύτηκαν στο Ρίο , στο Κιότο ,στο Γιοχάνεσμπουργκ και χύσανε κροκοδείλια δάκρυα , επάνω στα σώματα που ασελγούσανε , εν ονόματι της προόδου και της αειφορίας.
 Μίλησαν για την αρχή της ισότητας και της συνευθύνης, για την κατανομή των βαρών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκαλούν στο περιβάλλον κι ενώ θα έπρεπε να λάβουν υπόψη τους τόσο  το μερίδιο της ευθύνης τους , όσο και τις δυνατότητες κάθε πλευράς να συμμετάσχει στην επίλυση τους , κλείσανε τα μάτια κι είπανε , άντε  τώρα που θα βγάλουμε λιγότερα κέρδη για κάποιους Ινδιάνους, εμείς εκεί που μένουν αυτοί θα φτιάξουμε γήπεδα γκολφ , θα ανοίξουμε τρύπες γιατί εκεί έχει πετρέλαιο.
 Είδα κι άκουσα τόσα , που με έκαναν να σκεφτώ  ότι τόσα χρόνια είχα αράξει στη νιρβάνα του καναπέ μου,  και βρώμιζα το περιβάλλον, γιατί νόμιζα ότι είμαι μακριά από τον Αμαζόνιο, βρε αδερφέ τι με νοιάζει εμένα αν εκεί κόψανε μερικά δέντρα για να έχω χαρτί υγείας εγώ και όμορφους καναπέδες.
 Ε λοιπόν καπετάνιε μου , σε ευχαριστώ , δε με πήρες απλά σε ένα ταξίδι, μου άνοιξες τα μάτια , με έβαλες να σκεφτώ ότι την Ιθάκη πρέπει να την ψάχνεις όσο ζεις και να παλεύεις  με τους Λαιστρυγόνες και τις σειρήνες , γιατί παντού όπου υπάρχουν άνθρωποι, άσχετο με το χρώμα ,τη μόρφωση και τα πιστεύω τους είναι ένα κομμάτι του εαυτού σου. Κι  όπως μου είπες και το κράτησα μέσα μου σα φυλαχτό «Άλλωστε πως είναι δυνατό να γίνεται λόγος καθημερινά για παγκόσμια δικαιοσύνη και ισότητα , όταν υπάρχει μια διεθνής κοινότητα που δέχεται να ολοκληρώνεται κρυμμένη στο καταφύγιο της τραγικής μοίρας των Αφρικανών , των Ινδιάνων , κι όλων όσων προσπαθούν σήμερα να επιβιώσουν χωρίς τροφή , νερό, στοιχειώδη περίθαλψη και  μόρφωση  κι ας προσπαθούμε να κλωνοποιήσουμε  ανθρώπους για να παράγουμε εργάτες που θα δουλεύουν αγόγγυστα και στρατιώτες που θα σκοτώνονται χωρίς να ξέρουν το γιατί , αλλά που θαναι έτοιμοι να υπερασπίσουν τα δίκια των ισχυρών.
 Με δίδαξες ότι  Η Αειφορία είναι μια επιλογή που εγγυάται πως η ευημερία θα επεκτείνεται στο Μέλλον , έτσι τουλάχιστον λέει η θεωρία.
Για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες του παρόντος χωρίς να υποθηκευτεί η δυνατότητα των επόμενων γενεών να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες, η προστασία του περιβάλλοντος και η οικονομική ανάπτυξη πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ένα ενιαίο ζήτημα.» Ο παραπάνω ορισμός όπως υιοθετήθηκε στη Συνδιάσκεψη του Ριο ντε Τζανέιρο για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (1992) βάσει της έκθεσης της Επιτροπής Μπρούτλαντ, μας δίνει να καταλάβουμε πως αντιλαμβάνεται η παγκόσμια κοινότητα τη πολιτική προστασίας περιβάλλοντος στην περίοδο που διανύουμε.
 Η έλευση της παγκοσμιοποίησης, η ολοένα και μεγαλύτερη οικονομική αλληλεξάρτηση μεταξύ των διεθνών δρώντων, η αποδυνάμωση του ρόλου του έθνους-κράτους και η αναβίωση εθνικισμών και φυλετικών συγκρούσεων είναι μόνο μερικές από τις ιδιαιτερότητες του σημερινού «παγκόσμιου χωριού».
 Η περιβαλλοντική κρίση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες κοινωνίες της μεταβιομηχανικής περιόδου. Η διατάραξη των αποδεκτών (αέρας, νερό, έδαφος) καθώς και η άσκηση έντονων πιέσεων στους φυσικούς πόρους, δημιουργούν προβλήματα σε πολλά επίπεδα. Το οικολογικό πρόβλημα απειλεί τη συνέχιση μορφών ζωής στον πλανήτη, θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής πολιτών ενώ υπομονεύει διαρκώς τη βιωσιμότητα του οικονομικού συστήματος Η κυριαρχία του βιομηχανικού μοντέλου ανάπτυξης με τη μεγάλη κλίμακα παραγωγής, την υψηλή κατανάλωση προϊόντων και την έλλειψη μηχανισμών αντιρύπανσης είχε σαν αποτέλεσμα τη συσσώρευση ζημιών και κινδύνων τόσο στο φυσικό όσο και στο δομημένο περιβάλλον .
 Ετσι  οδηγούμαστε σε συμπεράσματα , ότι  με την έλευση της παγκοσμιοποίησης , οι κανόνες της ανάπτυξης είναι κοινοί. Ζώντας πλέον σε ένα παγκόσμιο χωριό διαπιστώνουμε ότι μπορεί η επιστήμη και η τεχνολογία να μας έχουν ξεπεράσει , αλλά η ηθική του κέρδους , η αρχή της  επιβολής της ισχύος του ισχυρότερου έχουν παραμείνει αμετάβλητες από την εποχή του χαλκού , του φεουδαρχισμού και ίσως να ζούμε σήμερα μία περίοδο φεουδαρχισμού  όπου η γη πλέον κινδυνεύει να καταστραφεί  από τον ανθρώπινο κατακλυσμό
 Τελικά κατάλαβα  ότι τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν ακόμα, οι μελλοντικές γενεές θα κληρονομήσουν ένα κόσμο με φτωχότερα γενετικά, οικολογικά και φυσικά αποθέματα. Οι νέοι άνθρωποι είναι αμφίβολο εάν θα έχουν τις ίδιες δυνατότητες για ανάπτυξη και ευημερία σε σχέση με τις προηγούμενες γενεές.
 Γι΄ αυτό λοιπόν Καπετάνιε μου  να ξέρεις ότι θα έχεις ένα πιστό ναύτη στα ταξίδια σου αυτά που δεν θα τον  νοιάζει να βιράρει τις άγκυρες όποτε του πεις εσύ.
 Άιντε  και καλό κατευόδιο

 Κ.Νταλαχάνης

Με ελαφρώς αλλαγμένη σύνθεση..

Συλλογή Β. Αγγελόπουλου

Κεντρική πλατεία στη Ζάκυνθο Απρίλης 1970

Συλλογή Β. Αγγελόπουλου

Αγγελόπουλος...

Πρίν από λίγες ημέρες βρεθήκε μια ευάριθμη ομάδα συμμαθητών με τις κυρίες τους, στο φιλόξενο σπίτι του συμμαθητή μας Βασίλη Αγγελόπουλου, με την ευκαιρία των εξηκοστών γενεθλίων του, όπου είχαμε την ευκαιρία να ιδωθούμε για λίγο και να σπάσουμε το πέπλο αυτό της θλίψης που μας σκέπασε μετά την απώλεια του Κώστα μας. Ο Βασίλης (για όσους θυμούνται ο επιλεγόμενος και γύφτος, και για το ιστορικό να θυμίσουμε ότι ο αγαπημένος μαθηματικός των λυκειακών μας χρόνων, Βασίλης Κορώνης,  γνήσιο παιδί του λαού και fan του λαϊκού τραγουδιστή της εποχής Μανώλη Αγγελόπουλου του επιλεγόμενου και γύφτου, είχε τη φαεινή ιδέα να βαφτίσει τον συμμαθητή μας «γύφτο», βέβαια το παρατσούκλι δεν του έμεινε μιάς και ο Βασίλης ο δικός μας μακράν απείχε του να μοιάζει με γύφτο), μας υποδέχτηκε λοιπόν με το κοντομάνικο πουκαμισάκι στην ψησταριά του με θερμοκρασία περιβάλλοντος 0 βαθμούς Κελσίου, κάτω από την παγωμένη Πάρνηθα,  προκαλώντας πολλαπλούς συνειρμούς περί την ηλικία μας και την φυσική μας κατάσταση. Βέβαια αυτός και η κυρία Αγγελοπούλου ως Χημικοί ίσως γνωρίζουν κάτι παραπάνω από εμάς τους κοινούς επιστήμονας άλλων ειδικοτήτων και ελπίζουμε να μας το φανερώσουν κάποτε. Εκτός από την εξαιρετική συντροφιά είχαμε την ευκαιρία να  παρακολουθήσουμε και ένα slideshow με την πορεία του συμμαθητή μας στο χρόνο και να καλύψουμε όλα τα κενά που προέκυψαν για όσο καιρό δεν ήμασταν μαζί. Το εξαιρετικά θετικό ήταν ότι η συλλογή των φωτογραφιών της τάξης, εμπλουτίστηκε με νέο υλικό το οποίο θα αναρτηθεί στην πορεία, και διαπιστώσαμε στην πράξη πως ο συμμαθητής μας Βασίλης Αγγελόπουλος εκτός από εξαιρετικός επιστήμονας στην Χημεία είναι και εμπνευσμένος ψήστης στα ποικιλώνυμα κρεατοσκευάσματα, και διαθέτει αίσθηση χιούμορ υψηλού επιπέδου, χαρακτηριστικό της τάξης μας.

Χρόνια πολλά Βασίλη Αγγελόπουλε και να είσαι ευτυχισμένος με την θαυμάσια οικογένειά σου και του χρόνου να σε γιορτάσουμε ακόμα πιο πολλοί…   

Χρόνια πολλά Θόδωρε...

Θεόδωρε Δικόνιμε Μακρή νόμιζες ότι η τάξη ξέχασε πως σήμερα είναι η γιορτή σου; Την πάτησες… Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα αγαπημένε μας συμμαθητή, και σε περιμένουμε για να τα κοπανήσουμε και να πούμε ότι μας κατέβει. Να είσαι γερός και η οικογένειά σου να είναι πάντα ευτυχισμένη γιατί είναι η δικιά σου οικογένεια και είσαι κομμάτι της δικής μας οικογένειας..
Χρόνια πολλά συμμαθητή μας και αγαπημένε μας φίλε..
Οι συμμαθητές σου